به یاد مریم پاک اعداد، ملکه ریاضی، فخر ایران‌زمین
۱۰۱۵۲۱۵
۲۳ تير ۱۳۹۹ - ۰۹:۳۹
۶۴۲۴ 
در سالگرد فوت «مریم میرزاخانی»، سعی کرده‌ایم با کمک یکی از معدود مصاحبه‌های او و صحبت‌های همسرش به شناخت بهتری از شخصیت این نابغه و عوامل موفقیت‌اش دست پیدا کنیم.

روزنامه خراسان - نرگس عزیزی: در سالگرد فوت «مریم میرزاخانی»، سعی کرده‌ایم با کمک یکی از معدود مصاحبه‌های او و صحبت‌های همسرش به شناخت بهتری از شخصیت این نابغه و عوامل موفقیت‌اش دست پیدا کنیم.

تیر، سالروز درگذشت مریم میرزاخانی است. ریاضی دانی که بسیاری از ما نام او را شنیده ایم و از او به عنوان یک نابغه یاد می‌کنیم. اما شناخت واقعی ما از مریم میرزاخانی چقدر است؟ چقدر از او و ویژگی‌های خاص او آگاهی داریم؟ آیا از مسیر موفقیت او اطلاع دقیقی داریم؟ طی این چند سالی که از فوت مریم میرزاخانی گذشته است، پدر او بار‌ها تاکید کرده که دوست دارد دخترش الگو باشد و نه اسطوره. اما برای الگو ساختن از یک فرد، لازم است شناخت دقیق‌تری از او داشته باشیم و از توصیف کلی و تمجید و تحسین تنها فاصله بگیریم.

ذهن زیبای ملکه ریاضی

در این پرونده تلاش کرده‌ایم چند قدم برای الگو ساختن از مریم میرزاخانی برداریم. سراغ یکی از معدود مصاحبه‌های منتشر شده از میرزاخانی رفته‌ایم و به کمک آن، سعی کرده‌ایم مروری بر عوامل موفقیت میرزاخانی داشته باشیم. در کنار آن به توصیفی که همسر مریم از او ارائه داده است نگاهی انداخته‌ایم. توصیفی که از نظر روان‌شناسی درس‌های مهمی برای هر یک از ما دارد. این شما و این پرونده مریم میرزاخانی، الگویی در دسترس برای همه ما و به امید شکوفا شدن استعدادهای‌مان.

از شبکه‌سازی تا خسته نشدن از علم‌آموزی

بسیاری از افراد با شنیدن نام مریم میرزاخانی و اطلاع از موفقیت‌های او، سریع از استعداد خاص و چشمگیر او صحبت می‌کنند. در این‌که میرزاخانی فردی باهوش بوده است شکی نیست، اما آیا واقعا این استعداد ویژه او بوده که چنان موفقیت‌هایی را به همراه داشته یا داستان چیز دیگری است؟ برای بررسی این موضوع سراغ یکی از معدود مصاحبه‌های مریم میرزاخانی رفته‌ایم. این مصاحبه در سال ۲۰۰۸ و با موسسه ریاضیات کِلِی انجام شده است.

بد نیست بدانید که میرزاخانی از رسانه و مصاحبه گریزان بود و در نتیجه مصاحبه‌های زیادی از او به جا نمانده است، آن‌قدر که وقتی رسانه‌های دیگر می‌خواستند به معرفی مریم بپردازند، سراغ همین مصاحبه می‌رفتند. به عنوان مثال این مصاحبه سال ۲۰۱۴ توسط گاردین بازنشر داده شده است. اما بر مبنای این مصاحبه چه اطلاعاتی درباره مسیر موفقیت مریم میرزاخانی می‌توانیم کسب کنیم؟

داشتن امکانات را دست کم نگیریم

مریم میرزاخانی در این مصاحبه روی خوش‌شانسی خودش تاکید خاصی کرده است. او در این مصاحبه می‌گوید: «من از خیلی جهات، بسیار خوش‌شانس بودم. زمانی که جنگ در ایران تمام شد، من دبستانم را تمام کرده بودم؛ اگر من ۱۰ سال زودتر به دنیا آمده بودم، از بخشی از امکاناتی که در زندگی داشتم محروم می‌شدم. من به دبیرستانی فوق‌العاده رفتم؛ مدرسه فرزانگان که معلمانی عالی داشت. مدیر مدرسه ما زنی بااراده بود که تمام تلاشش را می‌کرد تا برای ما امکاناتی مشابه آن چه مدرسه فرزانگان پسرانه داشت، فراهم کند.

سپس وارد المپیاد ریاضی شدم که باعث شد به مباحث پیچیده‌تری فکر کنم و ...» این صحبت‌های میرزاخانی بیش از هر چیز می‌تواند به ما نشان دهد که صرف داشتن نبوغ و استعداد کافی نیست و محیط مناسب و امکانات هم اهمیت زیادی دارند. شاید با خواندن این بخش آهی بکشید و با خود بگویید وقتی من در محیطی که امکانات کافی ندارد زندگی می‌کنم، پس دیگر شانسی نخواهم داشت. اما ناامید نشوید، درست است که نبود امکانات کار شما را دشوارتر خواهد کرد، اما این تنها امکانات محیط نبودند که باعث شدند استعداد مریم میرزاخانی شکوفا شود.

شبکه‌سازی؛ مهارتی که دست کم می‌گیریم

مریم میرزاخانی در همین مصاحبه از بخش دیگری از تجربه خود صحبت می‌کند که آموزنده است. او می‌گوید: «در دانشگاه شریف، ما جلسات حل مسئله و گروه‌هایی برای درس‌خواندن داشتیم. دوستی و حمایتی که من از این افراد گرفتم در کنار حمایتی که بعد‌ها در دانشگاه هاروارد دریافت کردم به من از جهات مختلفی کمک کرد. موضوعی که من بابت آن واقعا خوشحالم.»

این روز‌ها بسیاری از متخصصان از ضرورت آشنایی با مهارت شبکه‌سازی صحبت می‌کنند. این‌که برای موفقیت، لازم است با افراد فعال در حوزه کاری خود آشنا شویم و بتوانیم توانمندی‌های خود را به آن‌ها نشان دهیم. یکی از روش‌های توصیه شده برای این کار شرکت در جلسات تخصصی و مشارکت در آن‌هاست؛ کاری که مریم میرزاخانی به درستی آن را انجام داده است.

خوشبختانه با توجه به دسترسی آسان به اینترنت و شبکه‌های اجتماعی شاید بتوانیم بگوییم در روزگار ما در مقایسه با دوران دانشجویی مریم، ارتباط برقرار کردن با حرفه‌ای‌ها، از جهاتی آسان‌تر شده، اما جدای از مهارت شبکه‌سازی، به نظر می‌رسد مریم میرزاخانی در حوزه دیگری هم بسیار خوب عمل کرده است.

ضرورت یاد گرفتن هرچه بیشتر

در این مصاحبه میرزاخانی از زمانی صحبت می‌کند که تازه برای ادامه تحصیل به دانشگاه هاروارد رفته بوده است. او در توصیف آن روز‌ها این‌طور گفته است: «وقتی وارد هاروارد شدم، تجربه قبلی‌ام بیشتر متمرکز بر جبر و محاسبات ترکیبی بود. البته من همیشه از مسائل تحلیلی پیچیده لذت می‌بردم، اما اطلاعات چندانی در این زمینه نداشتم.

الان که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم در واقع من اصلا تصوری درباره این موضوعات نداشتم. آن زمان متوجه شدم که لازم است مسائل زیادی را یاد بگیرم؛ موضوعاتی که دانشجویان دوره لیسانس در دانشگاه‌های خوب آمریکا، آن را بلد بودند؛ بنابراین شروع به حضور در همایش‌های غیررسمی کورت مک‌مولن کردم.

اما خب اغلب اوقات من نمی‌توانستم هیچ چیزی از آن چه سخنران می‌گفت بفهمم. تنها اندکی از گفته‌های او درباره موضوعات را می‌‍فهمیدم. من از این‌که او می‌توانست موضوعات را به زبانی ساده و زیبا بیان کند، لذت می‌بردم. همین بود که جرئت کردم و به طرح سوال پرداختم. همزمان درباره بحث‌هایی که داشتیم فکر می‌کردم. هنگامی که دانش آموخته شدم، فهرست بلندبالایی از ایده‌هایی داشتم که هر چند ناپخته بودند، اما دوست داشتم روی آن‌ها کار کنم.»

ذهن زیبای ملکه ریاضی

از عقب بودن از بقیه نترسید

بگذارید نگاهی عمیق‌تر روی این بخش از صحبت‌های مریم داشته باشیم. او می‌گوید وقتی بعد از دریافت دو مدال طلا در المپیاد ریاضی و تحصیل در یکی از بهترین دانشگاه‌های ایران در رشته ریاضی، وارد دوره دکترای دانشگاه هاروارد شده بود، متوجه می‌شود از برخی مسائل که دانشجویان پایین‌تر از او آن‌ها را بلدند، اطلاعی ندارد. قرار گرفتن در این وضعیت به خودی خود برای برخی بسیار سنگین و ممکن است اعتماد به نفس خود را از دست بدهند و جا بزنند.

اما موقعیت میرزاخانی باز هم دشوارتر می‌شود. او برای جبران عقب‌ماندگی سراغ همایش‌هایی اضافه بر کلاس‌های درسی‌اش می‌رود، اما موضوع نه تنها حل نمی‌شود که می‌بیند فقط اندکی از مباحث این همایش‌ها را متوجه می‌شود. جالب این‌جاست که مک‌مولن این روز‌های مریم را به خوبی به یاد داشته و در توصیف آن گفته که مریم سر کلاس‌ها سوال‌های زیادی مطرح و به فارسی یادداشت‌برداری می‌کرده است. همین استقامت و تلاش هم البته باعث می‌شود مریم آرام آرام جلو برود.

اهمیت تلاش برای حل مسئله

راستی آخرین باری که احساس کرده‌اید از موضوعی چیزی نمی‌فهمید چه زمانی بوده است؟ زمانی که احساس کرده‌اید افرادی جوان‌تر از شما، در موضوعی قوی‌تر و آگاه‌ترند و احساس عقب ماندن به شما دست داده بود؟ برخورد شما در چنین موقعیت‌هایی چه بود؟ آیا شما هم مانند مریم میرزاخانی، به دنبال حل مسئله تلاش‌تان را بیشتر کردید یا این‌که مانند اغلب افراد از موضوعاتی که به شما احساس ناتوانی داده بود، دوری کردید و آن را کنار گذاشتید؟ یادتان باشد دست و پنجه نرم کردن با موضوعاتی که برای ما دشوارند و احساس عقب‌ماندن را در ما ایجاد می‌کنند، کار آسانی نیست. مطمئن باشید حتی برای مریم میرزاخانی هم قرار گرفتن در این شرایط آسان نبوده است، اما چه می‌شود کرد که مسیر پیشرفت از همین تلاش‌ها می‌گذرد.

قسمت‌هایی از توصیف همسر مریم میرزاخانی

چند ماهی از فوت میرزاخانی می‌گذشت که دانشگاه استنفورد مراسم بزرگداشتی برای او برگزار کرد. در این جلسه، همسر مریم میرزاخانی، یان وندراک، سخنرانی کوتاهی داشت و طی آن به برخی ویژگی‌های مریم اشاره کرد. در بخشی از صحبت‌ها او نقل قولی از مریم میرزاخانی بیان کرد که می‌تواند درس جالبی برای همه ما در زندگی باشد. یان وندراک گفت: «.. زمانی که درباره بدشانسی او در زندگی و ابتلا به سرطانش صحبت شد، او گفت که خب زندگی منصفانه نیست. وقتی من با بهره هوشی بالا در یک خانواده دوست‌داشتنی و در میان مردمی خوب به دنیا آمدم، هیچ گله‌ای درباره منصفانه نبودن دنیا نکردم. در حالی که بسیاری از مردم جهان چنین چیز‌هایی را ندارند. حالا چرا بخواهم گله و شکایت بکنم؟ ... و مریم هیچ وقت درباره هیچ چیزی گله نمی‌کرد ...»، اما چرا این روایت از مریم میرزاخانی اهمیت دارد؟

خطای شناختی رایج بین ما

بیشتر ما دوست داریم این طور فکر کنیم که دنیا و مناسبات آن، منصفانه است. گاهی این موضوع خودش را در روابط بین فردی ما نشان می‌دهد؛ وقتی به کسی خوبی می‌کنیم، انتظار خوبی از او داریم. گاهی این موضوع در مناسبات کاری ما خودش را نشان می‌دهد؛ اگر بعد از تحقیق و بررسی در یک پروژه سرمایه‌گذاری کنیم، تنها انتظار سود از آن خواهیم داشت. گاهی کمی گسترده‌تر چنین انتظاری را داریم؛ اگر سالی سخت را پشت سر گذاشته‌ایم، تصور می‌کنیم سال جدید قطعا نوبت خوشی است. اما چرا این طرز تفکر خطاست و چه عوارضی برای ما دارد؟

گاهی دنیا منصفانه عمل نمی‌کند

اگر دقیق نگاه کنیم تعریف منصفانه بودن زندگی در ذهن بسیاری، دارای ایرادی اساسی است. در تصور این افراد تعریف منصفانه رفتار کردن دنیا به معنای پیش آمدن خوشی‌ها به دفعات زیاد و در مقابل، پیش آمدن ناخوشی‌ها به میزان حداقلی است. اما این تصور، تنها خطای رایج در این موضوع نیست.

در مقام تجربه هم اگر در دور و بر خودمان نگاه کنیم، به دفعات شاهد هستیم که نه فقط در زندگی شخصی ما، که در اطراف‌مان هم زندگی منصفانه پیش نمی‌رود. برخی به صورت مکرر در زندگی با دشواری‌ها و مشکلات متعدد روبه‌رو می‌شوند و در مقابل برخی، که غالبا تعدادشان زیاد هم نیست، به قول معروف دست به هر چه می‌زنند، طلا می‌شود. بهتر است با توجه به همه این صحبت‌ها کمی به منصفانه بودن این دنیا شک و با تردید به این گزاره نگاه کنیم چراکه تردید در این مورد می‌تواند فوایدی هم برای ما به دنبال داشته باشد.

ذهن زیبای ملکه ریاضی

۳ عادت فکری افراد قوی

ایمی مورین روان‌شناسی مولف است. تا به حال او چند کتاب نوشته که معروف‌ترین آن‌ها در ایران با نام «۱۳ کاری که افراد قوی‌ذهن انجام نمی‌دهند» منتشر شده است. او در این کتاب به ۱۳ مورد از عادات ذهنی افراد دارای قدرت روانی می‌پردازد. در ادامه به سه مورد از این باور‌ها اشاره می‌کنیم، سه موردی که به توصیف همسر مریم به او مربوط است.

افراد دارای قدرت روانی نسبت به خود احساس ترحم ندارند| مورین می‌گوید افراد دارای قدرت روانی، بابت پیشامد‌های ناخوشایند در زندگی، درگیر احساس ترحم نسبت به خود نمی‌شوند و در چنین موقعیت‌هایی در عوض غصه خوردن برای خود، به فردا و کار‌های دیگری که می‌توانند انجام دهند، فکر می‌کنند.

آن‌ها از دنیا طلبکار نیستند و انتظار برخورد منصفانه ندارند| از دید مورین افراد دارای قدرت روانی، خود را از دنیا طلبکار نمی‌دانند. او می‌گوید افراد دارای قدرت روانی در زندگی دست از تلاش بر نمی‌دارند، چراکه می‌دانند تنها با تلاش می‌توانند در زندگی خود تغییر ایجاد کنند، اما در عین حال می‌دانند که تلاش‌های آن‌ها همیشه قرار نیست به نتیجه برسد.

آن‌ها انرژی خود را صرف موضوعاتی می‌کنند که روی آن کنترل دارند. مورین می‌گوید این افراد وقتی ببینند روی موضوعی کنترلی ندارند، در عوض صرف انرژی روی آن و درگیر شدن روانی با آن و گله و شکایت کردن، از آن عبور و انرژی خود را تنها صرف موضوعاتی می‌کنند که روی آن کنترل دارند. حالا دوباره توصیف همسر مریم را از او بخوانید، آن وقت خواهید دید توصیفی از زنی که قدرت روانی بالایی داشته، در پس این جملات دیده می‌شود.

انتشار یافته: 66
در انتظار بررسی:8
Iran, Islamic Republic of
09:49 - 1399/04/23
روحش شاد
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۶ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
امریکایی بود نه ایرانی خودش امریکا رو ترجیح داد
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۵۰ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
اگه اینجا بود که که باید برای رو سری سر کردن و نکردن و حق و حقوق اولیه می جنگید
شبکه سازی و ریاضی دان شدن که پیشکش
مینا مهدویان
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۰۲ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
امثال سرکار خانم میرزایی،باید یه فرقی با خانم های نخبه ایرانی که کارشون کشف کرم پودر بهتر از دختر زینت خانوم باشه و رژلبشون حتما با ژلیش ناخنشون ست باشه و زاویه پروتز لبشون با سوراخ بینیشون۱۸۰درجه باشه، داشته باشه خخخخ
خانم یا اقایی ک میگی اگه تو ایران بود باید واسه حقوق اولیه ش ک نوع پوششه میجنگید، اگه چشاتو وا کنی میبینی همچین چیزایی دغدغه مریم میرزایی ها نبوده و نخواهد بود. این دغدغه تو ایران فقط واسه خاله زنکای بیکار هست. وگرنه ایشون انقدر همیشه در تلاش بودن ک موهاشون همیشه مردونه میزد و وقتشو واسه ارایش ب هدر نمیداد جلو اینه
بدون نام
United States
۰۳:۴۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۴
اره اگه تو ایران بود الان فوق فوقش داشت تدریس خصوصی ریاضی میکرد. به جاش رفت جایی که استعدادش کشف شد و ازش تقدیر و تشکر کردن.
Iran, Islamic Republic of
10:00 - 1399/04/23
خب به ما چه ؟
پاسخ ها
استامینوفن
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
اگه به تو چه پس چرا میای تو صفحه این خبر؟؟؟ البته عمرا به امثال تو سرخوش و باری به هر جهت مربوط باشه . اونهایی که میدونن چه جواهری بود فقط درک میکنن دنیا چقدر از وجودش خالی شد .
هلن
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
...
تویی که یکمی فکر نمیکنی محض رضای خدا تا بدونی ایشون کی بودن پس چرا اومدی اینجا و تازه کامنت می‌زاری
بدون نام
-
۱۷:۵۴ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
برات متاسفم
بدون نام
United States
۰۳:۴۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۴
خب واسه چی تو که تیتر خبر و دیدی بازش کردی پس؟
Iran, Islamic Republic of
10:02 - 1399/04/23
آفرین. یک بار هم که شده از واژه ملکه درست استفاده کردین
پاسخ ها
کارگر
United Arab Emirates
۱۲:۲۱ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
اگه اینجا میماند با وجود دکتر های مثل شما الان راننده آژانس میشد تا شما عقده ای ها هستین کسانی مثل میرزاجانی بخاطر حجاب, زن بودن, باسواد, و... راننده کافر, وشما رییس اژانس میشد
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۴۸ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
ملکه یعنی زن شاه.باید از عنوان پادشاه برای زنها هم استفاده بشه
تو اگه کارگری لابد من کارفرمام هه
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۲۶ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
میرزاخانی اصلا شبیه زنهای شما نبود.ساده و باهوش بود.دنبال جلب توجه و ایجاد جاذبه جنسی نبود....
Iran, Islamic Republic of
10:06 - 1399/04/23
روحت شاد بانو ، حیف که در این مملکت کسی قدر علم رو نمیدونه
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۴ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
ایشون اصلا تو مملکت نبود که کسی قدرشو بدونه یا نه..ایشون یه امریکاییبود که فارسی صحبت کردن هم بلد بود
ثنا
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۱۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
شمایی که میگین ایشون یه آمریکایی بود که فارسی حرف زدن بلد بود , اگر ایران بود که نهایتا شده بود یه استاد معمولی ریاضی کی میخواست قدرش را بدونه یه موضوع دیگه که شاید ندانید یا یادتون رفته باشه وقتی ایران دانشجو بود تعدادی از بچه های دانشگاه را با اتوبوس بردن همایش و اتوبوس تصادف کرد وفکر کنم ۱۶ نفر از استعداد های ایران یکجا نابود شد جالب اینکه همون موقع ,فوتبالیستهایی که از استرالیا آمده بودن را با هلی کوپتر بردن استادیوم .تفاوت از کجا تا کجا .وقتی جایی قدر ندونن چرا باید اونجا موند?
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۳ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
آقای محترم ایشون در سال 78 بود که اتوبوس چب کرد و خوشبختانه
زنده موند ولی 6 تا دیگه نوابغ متاسفانه فوت شدن. حالا تو به من بگو تو مملکتی که اتوبوساش میرن تو دره و نابود میشن چه جای پیشرفتی برای مغزها هست؟؟
به ۱۰.۳۴
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
ایشون از ابتدای تولد تا پایان دوره لیسانس در ایران زندگی کردن
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۵۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
مریم میرزاخانی در دوران تحصیل در دبیرستان فرزانگان تهران، برندهٔ مدال طلای المپیاد جهانی ریاضی در سال‌های ۱۹۹۴ (هنگ‌کنگ) و ۱۹۹۵ (کانادا) شد و در این سال به‌عنوان نخستین دانش‌آموز ایرانی نمرهٔ کامل را به دست آورد. وی نخستین دانش آموز ایرانی بود که دو سال مدال طلا گرفت. او سپس در سال ۱۹۹۹ مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ ریاضی از دانشگاه شریف گرفت

توجه کن
اون یه ایرانی بود که امثال تو لیاقتش رو نداشتن و رفت تا بشه مریم میرزا خانی برنده چندین مدال که حتی امثال تو اسمش رو نشنیدین
و خوب شد که رفت جایی که فهم شعور نباشه همچین افرادی حیف میشن
از این مریم ها زیاد کنج خونه های مرد ایرانی دارن کلفتی می کن
United States
10:10 - 1399/04/23
ببینید تو رو خدا کیا میرن از ایران و جاش کیا میان دیگه اسم نمیبرم به ساحت مقدسشون توهین نشه از این طرف نخبه ها میرن حتی اختلاسگران ایران هم که میرن کلی ارز میبرن از اونطرف هرچی معتاد و کم سواده میاد
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۵۸ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
خلایق هر چه لایق
کامنت ها رو ببین دستت میاد واقعیت چیه
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۳۲ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
لیاقتتون همینه
آمنه سادات ذبیح پور و زینب ابوطالبی (هرکی دوست نداره جمع کنه از ایران بره) و آزاده نامداری و سحرقریشی و متین ستوده و .. به درد شماها میخورند البته همونا هم از سرتون زیاد هستند
Iran, Islamic Republic of
10:18 - 1399/04/23
قدر زر زرگر شناسد قدر گوهر گوهری
قدرشناس نوابغ و نخبه های کشورمون نیستیم
ملاک و ارزش هامون به بدترین شکل عوض شده
Iran, Islamic Republic of
10:19 - 1399/04/23
همیشه از بابت هم میهن بودن با چنین اسطوره ای بر خود خواهم بالید
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۵۴ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
احسنت
Iran, Islamic Republic of
10:35 - 1399/04/23
ایشون اصلا تو مملکت نبود که کسی قدرشو بدونه یا نه..ایشون یه امریکایی بود که فارسی صحبت کردن هم بلد بود
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۵۸ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
وقتی در مورد موضوعی اطلاعات کافی نداری،صحبت نکن.تو اول برو زندگینانه این بزرگوار رو بخون،بعد بیا نظر بده.
amir
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۰۴ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
هر چی بود بهتر از تو بود
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۳ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
بابت لال بودن کسی نمرده تا حالا. نترس
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۳۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
اگر ایرانی بود ایران زندگی میکرد ...لطفا بیخود توجیه نکنین
لیدا
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۵ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
...
مسئولین لیاقت داشتنشو نداشتن
خوب کاری کرد رفت
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۳۶ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
ایشون تو ایران بزرگ شد و قد کشید وبرای تحصیلات تکمیلی اونجا رفت و موندگار شد
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۳۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
حالا تو چرا انقد خود فروخته ای؟ اون بنده خدا انقدری ادعا نداشت که تو داری
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۳۵ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
درکت خیلی بالاست
پس نظر نذار
بدون نام
-
۱۷:۵۵ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
وقتي چيزي در مورد كسي نميدني حرف نزن
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۱۷ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
چند بار این کامنت را تکرار میکنی قربون یه جو عقل
بدون نام
United States
۰۳:۴۹ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۴
ایشون رفت جایی که قدرشون و بیشتر دونستن و امکانات بهشون دادن. اگه ایران بود که شوهرش میومد میگفت جای زن تو آشپزخونه س.
Iran, Islamic Republic of
10:48 - 1399/04/23
روحت شاد اسطوره بیاد ماندنی
Iran, Islamic Republic of
11:39 - 1399/04/23
خدا رحمتش کنه.هر چه عاقله میره اون ور.روحش شاد .حالا سودش برای ایران چه بود؟!
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۵۰ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
اتفاقا اکثریت کسانی که میرن بی مخ اند.به نفع ایران
بدون نام
United States
۰۳:۵۰ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۴
اتفاقا هر کی رفت اونور خودشو نشون داد قدرشو هم دونستن همه جور امکاناتی هم براش فراهم کردن
Iran, Islamic Republic of
11:40 - 1399/04/23
نظر سه تا مونده به آخر تو چی میگی برا خودت خوب بیان تو دانشگاه های بی صرفه ایران که ساعتی پنجاه تومن بگیرن یا برن اونور قدرشون بدونن تو که از علم و ادب و فکر هیچی سرت نمیشه هیچی نگو
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۰۰:۵۸ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۴
سه تا مونده به آخر رو خوب اومدی
خخخخ
همه فهمیدن کیه
Iran, Islamic Republic of
11:46 - 1399/04/23
خدمت این بانو به جهان علم بود جهان علم فراتر از مرزبندیهای جغر افیایی کوته اندیشان هست که میگن اون تو ایران نبوده
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۰۲ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
همه جا به عنوان امریکایی میشناسنش نه ایرانی
بدون نام
-
۱۶:۳۱ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
مهم اولا علمش بود که بقول دوستمون مرز نمیشناسه دوما اصالت کسیو نمیتونی با حرفای دیگران ازش بگیری.اون یه ایرانی بود که دوس داشت موفق باشه رفت جایی که امکانش رو داشت.چطور بچه های بی خاصیت مسءولین میرن امریکا اونا امریکایی نمیشن اما این نابغه که برا کسب علم وپیشرفت رفت شد امریکایی.چقد عقده دارین بعضیا
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۳۹ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
اتفاقا به اسم ایرانی میشناسنش
Iran, Islamic Republic of
12:00 - 1399/04/23
دوست داشتیم مریم جان، روحت شاد
Iran, Islamic Republic of
12:41 - 1399/04/23
ایشان الگوی خوبی برای جوانان کشور است. وقتی توانایی داری سریع از کشور خارج شو. طوری زندگی کن که دوست داری. اونجا هم که رفتی اصلا نیاز نیست که حتی خودت را به عنوان یک ایرانی معرفی کنی. روی پاهای خودت باش. انوقت با اینکه به هیچکس اعتنا هم نمی کنی اما بخاطر معروف شدنت همین افراطی های داخل سر و دست می شکنن که یادی ازت بمنن. روحت شاد که طولانی زندگی نکردی اما درس خوبی به همه دادی. فقط به فکر خودت باش
Iran, Islamic Republic of
13:26 - 1399/04/23
الآن من به دکتر مصدق افتخار میکنم چون صنعت نفت ملی کرد. ولی این خانم دانشمند ریاضی چرا باید به ایشون افتخارکرد؟ چه گره ای از مشکلات مردم ما باز کرده؟ همینکه یه زمانی شناسنامه ایرانی داشته میشه باعث فخر ما؟ یا مثلاً پروفسور سمیعی در عین حال که بهترین زندگی و امکانات زندگی و شغلی در آلمان داره هر سال میاد ایران واسه کمک به پیشرفت همکارانش تو ایران و تجهیز بیمارستان ها. اونی که رفته پشت سرشم نگاه نکرده ایرانی به حساب نمیاد.
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
حداقل به علم ریاضی خدمت کرد تو چه می کنی
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۰۵ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۳
دقیقاااا همینطوره
بدون نام
United States
۰۳:۵۳ - ۱۳۹۹/۰۴/۲۴
اگه تو ایران بود فوقش میشد معلم ریاضی. شما چمیدونی چه خدمتی به جامعه ریاضی و علم کرده و چه مسایلی رو حل کرده؟ علافه ش به ریاضی بوده رفته تو این زمینه پیشرفت کرده. مردم به گاندی و نلسون ماندلا هم افتخار می کنن ولی اینا که تو ایران نبودن. شما از کجا میدونی اگه عمرش قد میداد میومد ایران و یه کاری هم اینجا می کرد.
Iran, Islamic Republic of
13:42 - 1399/04/23
اگه فوت نکرده بود ب خدا اگه کسی حتی اسمشو میدونست تو این مملکت...مگه واسه اینا فرقی داره که چ گوهرهای باارزشی رفتن و قدرشونو هیچ وقت ندونستن
Iran, Islamic Republic of
17:59 - 1399/04/23
علم ایشون در کشور ما مورد استفاده ای نداشت متاسفانه. فراتر از ما بودن. اگه اینجا میموندن، چیزی که شدن نمیشدن!
Iran, Islamic Republic of
20:05 - 1399/04/23
حالا که صحبت از مفاخر ملی است، جا داشت از اسطوره جاودان میهنمون مرحوم وحید مرادی هم یادی میکردید. حالا ایشون که به جوار رحمت حق شتافته. اما عوضش تا فرصتی هست از هانی کورده تجلیل کنید.
Iran, Islamic Republic of
22:21 - 1399/04/23
روحش شاد
اگه ايران بود حیف می شد اینقدر شکوفا نمیشد
مثل خیلی از جوونهای این مملکت که دارن حیف میشن
United States
03:55 - 1399/04/24
تمام بچه های شریف و تهران و دانشگاه های خوب تو آمریکا دارن ادامه تحصیل می دن. دلیلش چیه دلیلش اینه که امکانات و پول و کار خوب بهشون میدن آینده شون تامینه و نگران مسایل اجتماعی نیستن. ایشون هم به همین دلایل رفتن و خوب کاری کردن. اینجا چی بهشون میدن که بمونن؟ اگه دختر باشن که باید شوهر کنن و شوهر برای ادامه تحصیل و کارشون تصمیم بگیره اگه هم پسر باشن باید برن سربازی بعد هم به زور یه کار درست حسابی پیدا کنن..
Iran, Islamic Republic of
11:20 - 1399/04/24
در جواب اونایی که ایشون رو تخطئه می کنند
..... چه داند قیمت نقل و نبات!!!
Iran, Islamic Republic of
04:25 - 1399/04/26
ره و رسم گردون دل آزردن است شکفته شدن بهر پژمردن است!
Iran, Islamic Republic of
13:07 - 1399/04/28
روحش شاد
امیدوارم یه روزی بتونیم جاشو پر کنیم
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج