ورزشکاران مهاجر ایرانی؛ تولید داخل، مصرف خارج
۹۴۹۸۴۳
۲۴ دی ۱۳۹۸ - ۰۷:۵۸
۶۰۸۶
گویا «حمایت از سرمایه داخلی» چیزی بیشتر از یک سلاح نیست که وقتی برای یک صاحب‌ قدرت منفعت‌زا باشد، از غلاف بیرون می‌آید و در غیر این صورت در حد همان شعار باقی می‌ماند.

ایران ورزشی: 4 سال پیش، حدود همین حوالی، سال اول تحصیلم در دانشگاه صنعتی شریف، کلیدواژه «اپلای» ملکه ذهن و گوشم شده بود. هر آنچه در محیط دانشگاه می‌دیدم، از برگه‌های تبلیغاتی کلاس‌های زبان خارجه تا تکاپوی دانشجویان اصطلاحاً سال ‌بالایی برای دریافت توصیه‌نامه از اساتید و حتی رقابت غیرعادی دانشجویان بر سر صدم‌های معدل‌شان، همه دلالت بر این داشتند که برترین دانشگاه مهندسی ایران به گرایش گسترده اهالی‌اش به فرآیند اپلای عادت کرده است؛ آن‌هم نه صرفاً به معنای رفتن به یک دانشگاه معتبر خارجی برای ادامه تحصیل؛ بلکه به معنی رفتنی که بازگشتی در پی آن نباشد.

سال نخست را که تمام کردم دیدم که خانواده، دوستان و آشنایانم 5 سال بعد مرا در ورای مرزها تجسم کرده‌اند؛ زودتر از منی که آن روزها در دوراهی ماندن و رفتن مردد بوده‌ام. یکی از همان روزها که مصادف با دوران المپیک ریو بود، از صفحه تلویزیون نمایش تکواندوکاری را دنبال می‌کردم که تقریباً هم‌سن ‌و سال خودم بود. کیمیا علیزاده جویای نام آن روزها برابر نیکیتا گلاسنویچ ۲۱ ساله‌ای که تا آن روز 3 مدال اروپایی به‌ چنگ آورده بود، مهارت و ظرافت شگرفش را با استقامت مثال‌زدنی توأم ساخت تا پایش را بر بالاترین قله تاریخ ورزش بانوان کشور نهد.

در آن روزها که پوشیدن پیراهن‌هایی که نام‌های «شاه» و «ملکه» بر آنها نقش بسته بود، کیمیا صرفاً یک ملکه واقعی برای ورزش ایران محسوب نمی‌شد و صرفاً «بانوی تاریخ‌ساز» یا «نخستین مدال‌آور مؤنث ایرانی در المپیک» به شمار نمی‌رفت. او نمادی بود برای تغییر هزاران تابوی فکری. برای اثبات اینکه می‌توان ماند و با حداقل‌ها به بزرگترین آرزوها رسید. برای اثبات اینکه زن بود و زیر پرچم ایران و به عشق ایران جنگید. کیمیا نمادی بود که باید پرورانده می‌شد. هزینه این پرورش یک کیسه پر از طلا نبود. کیمیای تکواندوی ایران به یک حمایت حداقلی حقیقی نیاز داشت؛ به حمایتی که نشان دهد تلاش‌های او برای سران ورزش کشور ارزشمند است.

امروزه سیل ورزشکاران ایرانی مدتی است که شدت بیشتری به خود گرفته. کیمیا که زمانی اکسیر الهام‌بخشی برای نسل جوان ورزش ایران بود، آخرین قطره این سیل نیست. بی‌توجهی و عدم حمایت مسئولین، در همین چند ماه اخیر گوهرهایی نظیر سعید ملایی، علیرضا فیروزجا، میترا حجازی‌پور و همین کیمیا علیزاده را به رایگان به کشورهای بیگانه صادر کردند. پیش‌تر هم نام‌هایی نظیر سامان طهماسبی، میلاد بیگی و رضا مهماندوست را به‌خاطر داریم که دل‌مان برای دیدن‌شان زیر پرچم آشنای کشورمان تنگ شده ‌است. گویا ویروس مهاجرت‌گرایی از دانشجویان و نخبگان به ورزشکاران هم سرایت کرده؛ بدون اینکه رفتن آنها برای شخص مسئولی دردناک باشد؛ یک حس یا بهتر بگویم، یک غم مشترک میان این دو قشر.

چه می‌توان کرد؟ تنها نشست و شدت گرفتن این امواج مهاجرتی را دید؛ یا قطره‌ای از این موج ویرانگر شد. اینجا کسی نمی‌داند این رفتگان چه سرمایه‌های عظیمی هستند. به ذهن‌شان خطور نمی‌کند که یک جهان می‌توانست ایران را سر مهارت مبارزه ملایی و علیزاده یا شطرنج فیروزجا بشناسد و ستایش کند. شاید هم می‌دانند ولی برای‌شان سودی ندارد. اگر غیر از این بود، در این مدت یکساله که کیمیا علیزاده با آسیب‌دیدگی شدید زانویش دست ‌و پنجه نرم می‌کرد، سراغی از او می‌گرفتند و یا بهشان برمی‌خورد که شطرنج‌بازان ملی‌پوش از جیب می‌زنند تا به مسابقات جهانی بروند.

گویا «حمایت از سرمایه داخلی» چیزی بیشتر از یک سلاح نیست که وقتی برای یک صاحب‌ قدرت منفعت‌زا باشد، از غلاف بیرون می‌آید و در غیر این صورت در حد همان شعار باقی می‌ماند. این اصطلاح برای فراری دادن استراماچونی، برانکو، کی‌روش و کالدرون از فوتبال ایران کاربرد دارد اما اگر به علیزاده و طهماسبی و ملایی برسیم، معنای خود را کاملاً از دست می‌دهد. چه می‌توان کرد جز اینکه با دلی پر از درد به انتظار روزی نشست که پرچم ایران گردآورنده ما برای اعتلای نامش باشد؛ نه فراری‌دهنده ما.

برچسب ها:
مطالب مرتبط
انتشار یافته: 16
در انتظار بررسی:0
Iran, Islamic Republic of
09:18 - 1398/10/24
تولید شما نیست بلکه غیرت و از هزینه خودشونه . درود بر کیمیای ایران زمین پارسی .
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۵ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۴
خیلی احمقی،شاید اولش در خونش رفت باشگاه ولی برای عنوانهایی بالا براش چیدن و تیم ملی از جیب من و تو سرمایه گذاری شد
Iran, Islamic Republic of
09:49 - 1398/10/24
دمشون گرم که رفتن. من هم بودم می رفتم...
Iran, Islamic Republic of
10:34 - 1398/10/24
سلام واقعا متاسف شدم

ایرانی با غیرت تحت هر شرایطی باید در ایران باشد
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۸ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۴
تا تاکسی برونه
Iran, Islamic Republic of
10:42 - 1398/10/24
امیدوارم موفق باشن میموندن که چی بشه کار خوبی کردن وطن کجا بود دیگه وطنی نمونده برامون
Iran, Islamic Republic of
11:46 - 1398/10/24
ببینید این رفتنها مقصرش کیه و. چه زمان به اوج رسیده دقیقا بعد از تاسیس وزارت ورزش و مخصوصا وزارت سلطانی فر که رکورد شکست و 99درصد از این رفتنها موقع وزارت این اقا و بوده و مدیریت غلط سلیقه ای اون و معاونینش بوده
Iran, Islamic Republic of
12:01 - 1398/10/24
خودش زحمت کشیده تولید داخل کدومه مگه امکانات میدید یا هزینه میکنید
Iran, Islamic Republic of
12:03 - 1398/10/24
متاسفم میرن اونور بعدش میشن .....
Iran, Islamic Republic of
12:38 - 1398/10/24
دمش گرم که رفت بخدا گناه داره واسه جمهوری اسلامی ایران مسابقه دادن .حرومه واسه اینا مدال اوردن
پاسخ ها
m
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۵ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۴
به به الان میره برای هلند با سر لخت و مربی هلندی مقام میاره،...
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۰ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۴
پاسخ دهنده m گرامی ، از دوران جاهلیت بیرون بیا اگه کشور بدردبخوری بود براش با مربی هلندی کار نمیکرد عزیز
Iran, Islamic Republic of
13:50 - 1398/10/24
توی ورزش اوجشون اینجا بودن اونور که میرن بیشتر برای رفاهه وگرنه دیگه اون درخششو توی ورزش نخواهند داشت
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۰ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۴
آره جون خودت
Iran, Islamic Republic of
14:31 - 1398/10/24
فرق بین جهان اول پیشرفته خوب وزرنگ باجهان سوم عقب مونده پخمه سرمایههای ایران وهدرمیدن این مسولین افغانین وبودجه منابع شغلامون خرج ملیون ملیون افغانی میکنن وحدود۲۰ملیون میش۲۰۰سال درسال بودجه مملکت وهمین میش همه میرن ازایران قوم لوط هربلایی سرتون بیادحقتون وکم لعنت به خاینین به منلکت ومردم
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج